wordpress’e yazmayalı yıllar olmuş. Kapatıldı, açıldı, okuyamıyoruz yazılarını deyince insanlar bende taşınmıştım bu mekandan

http://ikivanc.spaces.live.com ‘a sıkça yazılar yazdım, bişeyler ekledim. Ama çook yakın zamanda www.ibrahimkivanc.com adresim yayında olacak.

==========

Uzun zamandır aklımda olan; alan adresi alma muhabbetini geçen haftalarda gerçekleştirmiştim. Tabi bu sitemi her zamanki gibi kendi tasarımımla ve dinamik bir şekilde yapayım dedim. Dinamik yapayım dedim çünkü hazır blogları kullanmayı pek istemiyorum, ince bir çizgide gidip gidip geliyorum. Ama şimdilik kendi sistemimi oluşturayım dedim ve çalışmalara başladım. İçerik olarak çok güzel konulara değineceğim yeni sitemin konsepti aklımda oluştu… Yakın bir zamanda yayına geçireceğim, tabi işlerimden vakit bulabilirsem. Ama site bu sırada boş durmaması için son zamanlardaki uğraşlarımın özeti şeklinde bir derleme koydum. İçerik tahmin ettiğiniz gibi; her telden çalacağım inş.

Programlama: Ağırlık olarak IronPython, Silverlight, Expression Studio ve WPF konularını ele alacağım ve dönem içinde ayrıca ilgileneceğim konulardan ve yeniliklerden bahsedeceğim. Bu bölümün ağırlıkta olması nedeyle bazı sürprizler sizi bekleyebilir

İlk defa babalar gününde Babama sarılaman, Babama hediye veremeden geçirmenin acısını, burukluğunu yaşayacam … Kolay değilmiş… Hiç Kolay değilmiş, yokluğuna alışamadım, O’nu hatırlatan günlere hiç alışamadım, alışamıyacam…. Babacığım gittiğin yerde mutlu ol, huzurlu ol…

Şaka gibi 16 Şubattan bu zamana 4 ay koca bir 4 ay geçti… Ve O günkü olay hala aklımda!!!!!!!!!!

Demiştik o gün Cuma Namazına giderken; “Bugün hava nekadar da boğucu; aynı matem havası” diye. Öyle de oldu… Insanın o an düğümlendiği andır o haberi telefondan alma anı; ağlamaklı kısık bi ses sana ‘Babamızı kaybettik’ demeye çalışıyor! O soğuk duş etkisinde odanda yalnızsındır ve dona kalmışsındır. Onun ölmüş halini tasvir etmeye çalışırsın ama anılar mani olur. Gözünün önünde güzel anılar akını başlar. Tekrar anıları yaşasam dersin lakin başrol oyuncusu yoktur. Anlarsınki O artık yoktur; aklına sorular gelir…

“Onsuz ben ne yaparım?, Onsuz ben varmıyım acaba?” dersin merak edersin, cevap da gecikmeden bulunur: “DÜNYADA ÖLÜMDEN BAŞKASI YALAN!”…

Seni hep unutmayıp sevecek biricik oğlun………………………….

Hayatımın En Zor Yolcuğuydu o gün. 4,5 saatlik yolculuğun bu kadar çekilmez, bu kadar uzun olabileceğini; İzafiyet teoreminin gerçek olduğunu kanıtlarcasına her zerremde acı acı hissettim… Ne zor vaktin geçmemesi, geçmek bilmiyen zaman adeta işkenceye dönüşür acaba bu yolculuk ne zaman bitecek diye her saniye saate bakasın gelir, muavine “ne kadar yolumuz kaldı?” diye her dakika başı sorasın gelir…İnsanı çileden çıkarır…

Saat 21′de evde olma hayali ve isteği hiç bu kadar ağır basmamıştı içime.

Kalbinde artık tarifi mümkün olmayan bi eksiklik, bi boşluk hissedersin; aynı puzzle’ın eksik parçası gibi; sürekli dikkatini çeker o parça, tamamlanmadan da sana haz vermez milyon parçalık puzzle, ufak yerlere göz gezdirirken mutlu olur sevinirsin, ama gözün oraya çarpınca tekrardan kahrolursun…

Dünyada Seni en çok sevdiğine emin olduğun ve senin de onu çok sevdiğin bi kişiyi kaybetmek; tarifi olmayan acının misli misli hissedilmesine neden oluyor.

Çok Yaşa Çok yaşa yerine. Bu iyi yaşa’yı duyduğum zaman, bu iyi yaşa’yı söyleyen insanın, hiç iyi yaşamasını istemiyorum o an için. Çok kötü düşünceler beslemeye başlıyorum içimde o insana karşı. Tüylerim diken diken oluyor, öyle böyle değil. Bi de bana açıklamasını yapmıyolar mı, vay efendim, kötü yaşayınca çok yaşamanın bir manası yokmuş, asıl olan iyi yaşamakmış, gözlerinin üzerine üzerine vurasım geliyor. İyi yaşa, son derece rahatsız edici, samimiyetsiz, tepeden. Birdenbire bambaşka biri oluyor bu iyi yaşa’yı söyleyen her kimse gözümde. Hapşırdığıma hapşıracağıma bin pişman oluyorum. İyi yaşa’yı duyduğum andan itibaren, en az birkaç saat, iyi yaşayamıyorum, mümkün değil. Moralim bozuldu çünkü bikere. Çok yaşa’nın suyu mu çıktı. Söyliyver gitsin, ne oluyo yani. Her şeyi düzelttin, bi çok yaşa mı kaldı. Çok yaşa’ma kimse dokunmasın. Ya çok yaşa, ya da hiçbişey söyleme.

 Bu yazı penguen dergisinde yer aldı, benim hissettiklerimi çok iyi yansıttığı için tekrardan kendi cümlelerimle yazmak istemedik… Buyrun okuyun ^_^’…

Benim Hep garibime gitmiştir… MSN’e mesene diyen insanlar… sadece benim garibime gitmiyormuş ^_^’. Linkte görüldüğü gibi…

http://www.eksisozluk.com/show.asp?t=senin+mesene+adresin+ne

Massachusetts Üniversitesi bilim adamları evdeki tüm elektrikli cihazların kablosuz yoldan elektriği alabilecekleri bir sistem geliştirdiler.

Evin tavanına konacak bakır telden oluşan bir donanım sayesinde tüm evdeki elektrik ihtiyacı buradan kablosuz şekilde sağlanacak. Cep telefonları, lambalar ya da bilgisayarlar. Tüm cihazlar elektriği buradan yayılacak elektro manyatik sinyallerden alacak.

İngiliz Daily Mail gazetesinde yer alan habere göre bilim adamları bu buluşu uzayda yolculuk gibi büyük bir devrim olarak nitelendirdi. Sistemin ilk denemesinde 60 wattlık bir ampül 3 metre uzaktan yakıldı.

Buluşa ‘WiTricity’ adı verildi. Buluştan inşaat sektörü olumlu yönde etkilenecek. Uzun uzadıya elektrik kabloları fişler, prizler veya kablolar insanları artık uğraştırmayacak. Sistemin şimdilik önündeki engel mesafelerin uzatılması ve odalar arası geçiş. Bilim adamları bu geçişleri radyasyon bulunmayan radyo dalgalarıyla yapmaya ve diğer odayı da elktromanyetik alanla doldurmaya çalışıyor.

Odadaki elektrikli olmayan eşyalar bundan etkilenmezken elktrikli cihazlar gerekli yüklemeyi yapıyor. Biraz karışık gibi görünse de Amerikalı bilim adamları bu aktarımın ilk etabını yapmayı başardılar. Hedef ise tüm sistemin değiştirilmesi.

Çok eski bilgisayarları olup parası olmayanlar için şu an vista 15 gb’lık bir alan kaplarken assembly programlama dilinde tek disketlik bir işletim sistemi programlamış.işletim sisteminin ismi menuet32 v.0.84

Dünyayı saran internet çılgınlığı, günlük yaşamı baştan aşağı değiştirirken, internet kullanıcılarına has rahatsızlıkların da ortaya çıkmasına neden oluyor. İngiltere’nin saygın tıp dergisi The New Scientist’in haberine göre, milyonlarca insanı bilgisayar başına bağlayan internet, ego sörfü, blog ifşacılığı, youtube narsizmi ve wikipedializm gibi ilginç hastalıklara davetiye çıkarıyor. İşte The New Scientist’e göre internet kullanıcılarını bekleyen hastalıklar:

Ego sörfü: Düzenli aralıklarla internette kendi ismini aratan ve hakkında internette ne gibi bilgilere ulaşıldığını kontrol eden kişilerin yakalandığı rahatsızlık.

Enfornografi: Pornografi ve enformasyon sözcüklerinden türetilmiş bu kelime, “bilgi açlığını internette dindirmeye çalışma” olarak tanımlanıyor.
Blog ifşacılığı: Bilinmemesi ve yayılmaması herkes açısından faydalı olan bilgileri on-line yayınlama merakı.

Youtube-Narsizmi: Kendisini tanıtmak için sürekli kendi videolarını internet sitelerinde yayınlama, yayınlatma. Myspace Taklitçiliği: İnternette başka bir kişiliğe, başka bir role bürünme takıntısı.Google Takibi: Tüm yakınları ya da tanımadıkları kişiler hakkında internet üzerinden bilgi edinmeye çalışmak.

Siberhondrik: En ufak bir hastalık belirtisinde, doktora gitmek yerine internetten tedavi yöntemleri arama.

Photolurking: İnternette saatlerce başkalarının fotoğraf albümlerine bakma.

Wikipedializm: Günün önemli bir kısmını internet anskilopedisi Wikipedia’ya katkıda bulunmak, yazılar yazmak ve metinlerde tashih yapmaya harcamak.

Crackberry: Özellikle yöneticilerin yakasına yapışan bu hastalık, adını daha çok kurumsal iletişimde kullanılan, e-mail alıp gönderebilinen, internette sörf yapılabilen ‘avuç içi’ bilgisayar türü Blackberry telefonlarından alıyor.

Cheesepodding: Türkçe’de tam karşılığı olmayan bu sözcük ise, zamanının büyük kısmını internetten şarkı indirmekle geçirenler için kullanılıyor.

Bu gidişle Artık dışarı çıkamıyacağımız günler yakındır… Amcalar, teyzeler heryerde; Hacı Amcamlara anlatamayız ki okuduğumuz bölümü…  ileride bizde öyle olacaz… ne bölümler açılacak, ne teknolojiler gelecek, umarım bu kadar sınırları fazla zorlamayız…

Aynen Otobüste Yaşadığım bir hadise:

- Okuyor musun?
+ Evet Amca, Üniversitede.
- Hangi bölüm ya?
+ Bilgisayar Mühendisliği
- Hmm Güzel Maşallah, Maşallah… 2 Yıllık mı?
+ Yok Amca 4
- 1. öğretim mi 2. öğretim mi?
+ Sadece 1. Öğretim var amcam!?
- Bilgisayar dediydin demi (Giriş), bak ben de geçen toruna bilgisayar aldım, kereta internet cafeyi mesken tuttuydu, başka çare kalmadı (Gelişme). Bitirince Ne olacaksınız ya internet cafe mi açacaksınız? (Sonuç!!!)
+ syntax error
+ syntax error
+ syntax error

Adama böyle hata verdirirler en sonunda….

Herkesin dediği bende dedim şu lanet lafı “Şu ÖSSde bi geçse de kurtulsak”…
Gerçekten de çok iğrenç bişey bu ÖSS, hayatın 3 saatle-180 Soru arasında bi bağıntıya tabi. Tüm Dertlerini, sorunlarını,sıkıntılarını, sevinçlerini, sıcak havanın verdiği rehaveti, binlerce kişiyle aynı okulda girmenin baskısı, hayanın ne olacağını merak etmeyi, kaybettiğin zamanki olacakları düşünmeyi, emeklerinizin boşa çıkıp çıkmayacağını aklından çıkarıp 3 saat karalamak…

Kolay değil, hiç kolay değil. Bazı anlar olur ya Adını sorsalar söyleyemez durumda olursun, işte o sınavda 180 kere adını soruyorlar… İşte böyle bi sınav mümkün mertebe sorunsuz, heyecansız atlatılmaya çalışılır, lakin yukarıdaki baskıların pek çoğuna maruz kalır, sınav eli ayağına dolaşır, ne yapacağını bilemezsiniz.  Birisi sizin yaptığınız resmi görür lakin o anki yaşadıklarınızı, başınıza gelenleri bilmez. Aynen öyle olur, Bi bakarsın çok çok iyi birisi rezalet bi duruma düşer, bi de bakarsınki hiç beklenmeyen adamlar süper sonuçlar çıkarmış. Sonuç itibariyle bitmiş ve geçmiştir artık sınav…

Sınavdan Daha zor kısmı ise tercih zamanıdır. Sınav stresi falan hikayeymiş dedirten bir baskıdadır. Çünkü hayatın boyunca o mesleği yapacaksın ve en önemlisi de en aktif zamanın olan gençlik yılını onu öğrenmeye adayacaksın. Eğer meslek kafanda oluşmuyorsa ve gelen puana göre bişeyler yazacaksan vay haline. Öyle olmayan biri içinse en büyük sorun aklındaki meslek, hersene toplam kontenjan ve sıranız gelir ilk başta. O kadar ince meselelerki insanı cidden çıldırtacak duruma getirtir. Mesela adam 5bin küsürlerde olmuş, bölüm toplam bin kişi alıyor, ya önünde 5bin kişinin tamamı o bölümü yazarsa giremezsem? gibi çıldırtıcı sorunlar gelir. Eğer sınav sisteminin hakettiğinizi vermediğini düşünüp, çok zor da bi hazırlanma senesi geçirdiyseniz aklınıza gelecek tek şey ise eğer istediğim bölüm gelmezse? sorusu. Bunun içinde tüm olasılıklı üniversiteler yazılır ardından iste emniyet subabı olarak bi bölüm yazılır. Çok zor bir zamandır, ve neredeyse hergün aklınızdaki sıralama değişir… Hiç durmadan birbirinden tamamen bağımsız bi şekilde.

Bi Şekilde Tercihler Hazırlandıktan sonra sıra bekleyişe gelir, her an ölecek gibisinizdir. Rezalet bir andır, zaten sonuç kötü gelmiştir ve bu da olmazsa bi insanın bittiğinin resmidir. Sonra istediğiniz yer gelir ve o anki mutluluk anlatılamaz derecede muhteşemdir.

Sonrasında hazırlıklar başlar, sınıf arkadaşları ve etraftan arkadaşlarınızla yavaş yavaş vedalaşma vakti gelmiştir. Herkesle buluşulur, yüzümüz kara çıkmadı diye sevinilirken daha iyiside olabilirdi hep aklınızda bi köşesindedir. Eşyalar Hazırlanır, odanızdaki herşeyi ama herşeyi götürmek istersiniz. Çünkü ilkokuldan beri hayal ettiğiniz, kendi evinize çıkıp istediğiniz gibi yaşayabileceğiniz bi yere gidiyorsunuzdur. Sevinçler, Ümitler, geleceğe dair planlar… Ama bunlar taki bi duygu aklınıza gelene kadar devam eder… O zamana kadar ailenizden 1 hafta bile ayrı kalmamışken aylar boyu şehirdışında tek başınıza hayata direnmek… Bundan daha önemli sorun ise en çok sevdiğiniz ailenizden ayrı kalmak onları özlemektir!!!

Ayrıldığınız zaman aklınıza koşuşturmalardan sonra kendinizle başbaşa kaldığınız zaman aklınıza gelen ilk şey aileniz, can parçanız, varlığınızın anlamı…

Ona Alıştığınızı sanmışınızdır. Sonra da en iğrenç şey olan diğer insanlarla mücadele etme safhası, insanları, daha önemlisi de insanlığı sürekli bi şekilde deneme yanılma yönetemi ile tanıma safhasına geçersiniz… Öyle bişeydir ki insanların nasıl birileri olduklarını %95 ilk izlenimle anlarsınız, bunda böyle bi insan profili var; dikkatli ol, ya da işte muhteşem şahsiyet dersiniz. kesinlikle bu ön yargıyla karıştırılmamalı, ilk izlenim duruşu, tavrı ve çoğu insanın göremediği şekilde (Alnında) ne olduğu yazar…..

İşte Bundan sonrası daha kolaydır çünkü ayağını denk alıyorsundur. Çünkü azçok kimin ne olduğunu biliyorsundur, ona göre davranıyorsundur…

Ama insandaki karakteri öğrenmek istediğinizde durum değişir çünkü dünya öyle bi haldedir ki şu anda aynen bi maskeli balo!!! Herkeste takma ifadeler, takma tebessümler, takma karakterler. Çok yaralar sizi gördüğünüz karakterler, çünkü tek başınasınız ve hepsinin nasıl bi araya geldiğini görünce şaşar kalırsınız:
- din sömürücüleri
- sahtekarlar
- hayasızlar
- ne oldum delileri
- kendini büyük görenler
- zümreciler
- ezik karakterliler
- ilkokul zekalılar
- çekemeyenler
- çirkefler

…

Yaralanırsınız çünkü mevlana torunusunuzdur, her ne kadar olamasanızda, olmak için gayret ettiğiniz içi-dışı bir insan görmek istersiniz, Onu da geçtiniz hoşgörü istersiniz… Bu istekler bi noktaya kadar istenir taki en yakınınızı kaybedene kadar…

işte o an dünya artık hiç bişeydir, etrafınızdakiler hiç bişey ifade etmez, artık hayattan bişey beklemezsiniz, çünkü eksik olan parçanızı tamamlamak isterken artık siz yoksunuzdur ki, tamamlayacak bişey yoktur!!!

İşte bu vadeden sonra maskeler düşer… Artık yapmacıkla, gerçeği ayırt edebiliyorsunuzdur. Kim yalan söylüyor, ne ifade ediyor anlıyorsunuzdur. İyi dost kara günde belli olur lafını çok iyi tecrübe ettiğinizden artık bazı kişiler size bi anlam ifade etmez olur, ki zaten bunlar da ilk izlenimle elediğiniz kişilerdir…..

Artık tınlamama moduna geçersiniz çünkü değer vereceğiniz insanları artık bilirsiniz, diğerleri olmasa da olurdur, Bir  filmin Oscar Ödülü alan oyuncusu tanıtılırken o filmin figüranları kimdi sorusu  aklınıza bile gelmez, ödülü verdiğiniz insanlar vardır artık. Diğerleri ise artık sadece diğerleri….

Artık ayakta daha sağlam duruyorsunuzdur, Artık sizi kimse yıldıracak hakka sahip değildir, kimse sizin şevkinizi kıracak söze sahip değildir… Artık hayat doğaçlama bi komedya olmuştur. Artık herşey size bağlıdır.